Lekker blijven plakken

Lekker blijven plakken

 

Een half jaar stage lopen, daar zag ik eerlijk gezegd best tegen op. Stel dat het niet leuk is? Wat moet ik allemaal gaan doen? Kan ik het wel? … Inmiddels zit ik in de laatste weken van mijn stageperiode en wil ik eigenlijk helemaal niet terug naar school. Mijn stage was superleuk, heel leerzaam en erg gezellig. Ik had me geen beter half jaar stage kunnen voorstellen! Gelukkig verlaat ik Uitgeverij Scala nog niet helemaal, want ik ben onderdeel geworden van het beursteam van Scala.

Ongeveer zes jaar geleden leverde ik mijn procesverslag van mijn stageperiode bij Uitgeverij Scala in, welke ik liep op de redactie- en marketingafdeling. Bovenstaande tekst is een greep uit de inleiding van dat verslag. Hoewel ik toen heel blij was dat ik als bijbaantje nog beurzen mocht draaien voor Scala, is dat niet het enige ‘blijven plakken’ momentje geweest. Want ook mijn afstudeerstage heb ik bij de uitgeverij gelopen en ik kreeg zelfs al tijdens deze stage een contract aangeboden. Natuurlijk zei ik volmondig ja!

Met Nathalie op de beurs

Hard werken, een team zijn, je eigen verantwoordelijkheid hebben en nemen, blijven vernieuwen en echt een goede werksfeer. Dat waren voor mij de belangrijkste speerpunten waardoor ik het zo leuk vond (en nog steeds vind!) bij Scala. Als stagiaire kreeg ik al snel veel taken en vertrouwen toebedeeld. Iets wat mij motiveerde om echt mijn best te doen, om te laten zien dat ik het aan kon. Had iemand het even te druk, dan sprongen we als een team bij en hielpen diegene. Ik weet nog dat ik vroeger dacht dat je bij een kantoorbaan iedere dag hetzelfde riedeltje onderging. Bij Scala is daar echt niks van waar! Door nieuwe projecten die zich blijven opvolgen, blijf je altijd wat nieuws doen en nieuwe dingen ontdekken. En gezellig, ja dat was het zeker!

Dus… Daar zit ik dan… Nog steeds heerlijk plakkend bij Uitgeverij Scala. Hoewel mijn docenten het mij afraadde om voor een tweede keer bij Scala stage te lopen, deed ik het toch. Op de voorkant van mijn procesverslagen stond dan ook niet voor niks altijd de uitspraak van Loesje: “School, uiteindelijk word je toch wie je zelf bent”. Oh, en laat ‘eigenzinnig’ nou net één van de kernwaarden van Scala zijn. 😉    

Van stagiaire, naar beursmedewerker, naar (junior) merkcoördinator tot nu e-commerce marketeer. Een nieuwe uitdaging binnen hetzelfde bedrijf, kom maar op!

Mijn eerste Quilt & Zo zelf gemaakt

30 jaar Scala; hoe het ooit begon. En… waarom Scala?

Scala25feest

Een stukje geschiedenis…

30 jaar geleden is Scala opgericht, nadat Mik Fetvaciyan (mijn vader) afscheid nam van Wegener-Tijl tijdschriften om voor zichzelf te beginnen.

Ik, Ashja Bosboom-Fetvaciyan, CEO van Scala, vind dit stoer om meerdere redenen. Zo begon hij voor zichzelf op 46-jarige leeftijd zijn eerste MKB-ervaring na van een corporate omgeving te komen. En dan voor het eerst ondernemer worden, ook al ben je ook niet meer de jongste, met verplichtingen als hypotheek en een gezin is toch een flinke stap. Des te gewaagder omdat mijn moeder ook haar baan opgaf om bij Scala te komen werken. Ik denk dat toen het motto ontstond waar ik naar leef: “zonder lef geen leven.”

Daarnaast staan we denk ik niet genoeg stil bij de mooie tegenstrijdigheid: een man die niet vloeiend Nederlands spreekt en toch oerhollandse magazines maakt, hoe dan? Mijn ouders zijn namelijk van afkomst Armeens. Ondanks dat ze volledig zijn geïntegreerd, hebben ze in het begin geen gedegen Nederlandse les gehad. En dat haal je niet meer in. Ik vind het nog specialer dat hij dan als beta nota bene een bedrijf begint met Nederlandse bladen.

En waarom Scala?

Content en samenbrengen zit in ons bloed, dus dat het een mediabedrijf ging worden, was wel duidelijk. Met als doel een bedrijf te zijn waar je plezier hebt in wat je doet en waarbij we als organisatie bijdragen aan de passie en hobby van onze doelgroepen.

Wat de naam betreft, dat is een ander verhaal. Bij Wegener had Mik een opera magazine ontwikkeld, Opera Scala. Bij vertrek kwam het magazine niet mee en vervolgens stierf het een stille dood. Via Uitgeverij Scala leeft het toch een beetje voort. En laat mijn moeder (wél een alfa trouwens) nou Italiaans spreken; Scala betekent trap, oftewel, the sky is the limit. Die combinatie maakt het een mooie naam voor ons bedrijf. Hoewel, ‘uitgeverij’ dekt inmiddels niet meer de lading van onze crossmediale activiteiten, daar komt in de toekomst verandering in…

Eén ding is zeker: ‘Scala’ blijft bestaan!

Proost!

 

Mik en Anna proosten op 25 jaar Scala, in het thema ‘Stripes’